برای اولین بار در دو دهه اخیر و شاید برای اولین بار از اواخر دهه ۱۹۷۰، آرامش در حومه افغانستان دیده می شود. خروج نیروهای امریکایی پس از ۲۰ سال دورانی را رقم زده است که حملات هوایی و بمب های دست ساز طالبان دیگر واقعیت روزمره زندگی نیستند.

به گزارش بخش سیاست آریاتودی؛ در عین حال افغانستان در یک لحظه خطرناک در تاریخ خود قرار دارد. با فروپاشی دولت افغانستان، سیستم سیاسی در کابل ایجاد شد، اما فاجعه انسانی قریب الوقوع به بار آورد.

طالبان اکنون فهمیده اند که اداره یک ملت ضعیف، فقیر و معترض ۴۰ میلیون نفری بسیار دشوارتر از انجام شورش علیه یک دولت سلطنتی وابسته به بیگانگان است.

اقتصاد افغانستان اکنون در حال از پای درآمدن است. پولهای نقدی که واشنگتن و اروپا برای مدت طولانی به مشکل افغانستان اختصاص داده بودند، اکنون قطع شده است. ذخایر خارجی افغانستان که ۹ میلیارد دالر تخمین زده می شود نیز مسدود شده است.

طالبان که پس از بیست سال جنگ دوباره به قدرت رسیده اند، اکنون با مشکل سیستم صحی، محدود شدن برداشت ها از بانک ها و برق در معرض قطع شدن به دلیل عدم پرداخت رو به رو هستند. بر اساس برنامه جهانی غذا، تنها ۵ درصد از مردم افغانستان غذای کافی دارند.

داعش نیز اکنون تهدید اصلی برای قدرت طالبان است. داعش در این روزها حملات بسیاری با هدف تضعیف طالبان انجام داده است.

طالبان ۲۰ سال پیش با اجازه فعالیت شبکه القاعده در افغانستان با عواقبی که شامل کشته شدن ده ها هزار سرباز و برکناری سریع امارت آنها شد رو به رو شدند.

طالبان مجبور شدند بیست سال را صرف بازپس گیری آنچه در سال ۲۰۰۱ به سرعت از دست داده بودند کنند. آیا این جنبش اکنون آنقدر بی عقل و بی ملاحظه است که همان اشتباه را تکرار کند؟

آریاتوی – بخش سیاست

Print Friendly, PDF & Email