برخی از مهاجران افغانستانی که غیرقانونی وارد ترکیه شده‌اند؛ ادعا می‌کنند که پس از ضرب و شتم توسط سربازان ایرانی در مرز رها شده‌اند.

به گزارش آریاتودی به نقل از آناتولی؛ مهاجران افغانستانی، پاکستانی و بنگلادشی که از طریق ایران به طور غیرقانونی گاهی با وسایل نقلیه و گاهی با کیلومترها پیاده‌روی وارد ترکیه می‌شوند؛ از طریق اپلیکیشن‌های تلفون‌های هوشمند در مسیر با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند.

این مهاجران برای آنکه دستگیر نشوند، به صورت گروهی در نقاط مرزی که از دید خارج است پس از پرداخت مبالغ بالا با قاچاقچیان انسان، از طریق ارسال پیام صوتی در برنامه‌ ایمو (imo) ارتباط برقرار و موقعیت مکانی خود را از برنامه واتس آپ (WhatsApp) به آنها ارسال می‌کنند.

گلاب جمیلی یکی از این مهاجران که از طریق غیرقانونی وارد ولایت وان شده، در این رابطه گفت که به دلیل مشکلات کشورش ابتدا به ایران مهاجرت کرده و مورد بدرفتاری از سوی سربازان ایرانی پس از دستگیری واقع شده است.

جمیلی که ادعا می‌کند سربازان ایرانی آنها را شکنجه کرده‌اند افزود: «آنها برخی از دوستان ما را کشتند. لباس و پول بعضی‌هایمان را گرفته و به سوی مرز ترکیه انداختند».

وی در ادامه گفت: «حدود یک ماه و نیم است در راه هستیم. سربازان ایرانی ما را لت و کوب کردند و در مرز ترکیه رها کردند. قاچاقچیان مکانی را در واتس آپ برای ما فرستادند و می‌گویند به آنجا بروید. آنها با ما نمی‌آیند. از طریق برنامه آیمو پیام صوتی می‌فرستند، برای اینکه شناسایی نشوند با ما تماس نمی‌گیرند. وضع ما بسیار بد است، ما دیگر نمی‌دانیم چه باید بکنیم. در افغانستان جنگ است.

در آنجا بمانیم، بجنگیم ولی با چه کسی بجنگیم مشخص نیست، برادران یکدیگر را می‌کشند. ما هم مجبور شدیم به ایران آمدیم. در ایران نیز به ما گفتند اینجا کشورتان نیست، به ترکیه بروید و ما را لت و کوب کردند. یک مسلمان با مسلمان دیگری چنین کاری نمی‌کند. آنها به سر مردم اسلحه می‌گیرند».

به من سندی دادند و گفتند: «برو هر کجا که می‌روی»

محمد تنها، مهاجر افغانستانی با بیان اینکه نیروهای امنیتی در ایران پس از دستگیری آنها گوشی، پول و لباسشان را گرفته‌اند، اظهار داشت:

«چهار روز است که نان نخوردم. 45 روز است که راه می‌رویم. وارد اینجا شدیم. ما را در ایران دستگیر کردند، 3-4 روز در بازداشتگاه ماندم. سپس به من سندی داده و گفتند: طی 5 روز برو هر کجا که می‌روی به استانبول یا افغانستان. اگر پس از 5 روز تو را دستگیر کنیم، به تو بسیار آسیب می دهیم. بعدا ما را آزاد کردند. با عبور از مرز وارد ترکیه شدیم. برای رفتن به استانبول به قاچاقچیان مهاجر در ایران پول دادیم. من 1200 دالر، دوستم 1500 دالر پرداخت کردیم. قبلا با دوستان از طریق تلفونی تماس می‌گرفتیم، ولی در ایران نیروهای امنیتی پول مان را گرفته و به آتش کشیدند. ما را در اینجا گذاشته و رفتند. امروز داخل یک کامیون 220 نفر خوابیدیم. از وان به اینجا با کامیون آمدیم».

نفری بین 1000-1200 دالر به قاچاقچیان ایرانی دادیم

شهیدالله افغان، یکی دیگر از شهروندان افغانستان نیز گفت: «چون به اشرف غنی رای دادم از من سوال کردند که با کدام انگشت رای داده‌ام، سپس انگشت‌هایم را بریدند. فرار کرده به ترکیه آمدم».

حسن کوثر، یک افغانستانی دیگر نیز مدعی شد که نیروهای مرزی پاکستان و ایران مهاجرانی كه دستگیر می‌کنند را آزار می‌دهند. کوثر همچنین گفت برای اینکه سربازان ایران آنها را نبینند شب از راه‌های مخفی آمده‌اند.

وی اظهار داشت: «به قاچاقچیان 1200 دالر پرداخت کردم و آمدم. در کشورمان جنگ است. طرف هر کی را هم بگیری طرف دیگر تو را می‌کشد. ما نمی‌خواهیم بمیریم. به همین دلیل فرار کردیم. اگر جنگ نبود نمی‌آمدیم».

سربازان ایرانی حتا نان هم به ما ندادند

ساعد محمد اوس، یک مهاجر دیگر نیز با بیان اینکه طالبان کنترل همه جا در افغانستان را به دست گرفته و جنگ در سراسر کشورش جریان دارد، گفت: «من نیز مجبور شدم با خانوادم فرار کنم. از طریق پاکستان وارد ایران شدیم. چون موتر نبود پای پیاده راه را ادامه دادیم. حدود ده روز در ایران ماندم. خواستیم در ایران مشغول به کار باشیم ولی ما را راندند. حتا نان هم به ما ندادند. سربازان ایران ما را می زدند. یکی از دوستان‌مان را کشتند. دست‌هایم پر از زخم شد. قصد داشتند ما را به افغانستان برگردانند. فرار کردیم و سپس به یک ایرانی هزار دالر دادیم و او نیز ما را به مرز ترکیه رساند. از راه‌های قاچاقی وارد ترکیه شدیم».

مراد قریشی، یکی دیگر از این مهاجران غیرقانونی نیز گفت که پس از سفر 25 روزه با عبور از مرز ترکیه وارد ولایت وان شده‌اند.

قریشی با بیان اینکه در این سفر بسیار سخت برخی از دوست‌هایش بی‌تاب شده و برخی از آنها نیز به علت تشنگی و گرسنگی شدید جان باخته‌اند، گفت: «از 25 روز در راه هستیم. از افغانستان به پاکستان از آنجا نیز وارد ایران شدیم. از طریق ایران نیز به ترکیه آمدیم. برخی از دوست‌های‌مان از کوه افتادند و پاهای‌شان شکست. برخی دیگر از آنها نیز جان باختند».

محمدحسن رووفی، یک افغانستانی دیگر نیز گفت: «در افغانستان جنگ هست. از جنگ فرار کردیم و آمدیم. خواستیم جان خود را حفظ کنیم. ابتدا به پاکستان رفتیم، مدتی در آنجا ماندیم و از آنجا نیز وارد ایران شدیم. سپس نیز از مسیر کوه به وان آمدیم».

مطلب دریا، یکی دیگر از مهاجران نیز با بیان اینکه در مسیر مهاجرت با سختی‌های بسیار بزرگی مواجه شده‌اند و دو دوستش را از دست داده است، اظهار داشت: «گرسنه ماندیم و حتا نان هم پیدا نکردیم. به عقب نیز نمی‌توانیم برگردیم زیرا در کشورمان جنگ هست. برای آمدن به اینجا به قاچاقچیان انسان برای هر نفر هزار دالر دادیم. آنها ما را از مرز رد کردند».

آریاتودی – بخش حقوق بشر

Print Friendly, PDF & Email