سه سال پیش در تاریخ ۲۴ می ۲۰۱۸، حمله راکتی ارتش ایالات‌متحده امریکا در موسی قلعه واقع در ولایت هلمند افغانستان، ۵۰ نفر از رهبران ارشد گروه تروریستی طالبان را کشت.

به گزارش بخش نظامی آریاتودی؛ دقت این حمله بسیار بالا بود؛ تا جایی که هیچ کدام از اعضای ارشد طالبان که برای یک جلسه آنجا جمع شده بودند، زنده نماندند. این حمله راکتی با استفاده از راکت‌انداز ام ۱۴۲ هیمارس (M142 HIMARS) صورت گرفت. راکت‌اندازی که می‌تواند شش راکت توپخانه‌ای نقطه‌زن ام۲۶ یا ام۳۱ با کالیبر۲۷۷ میلیمتر و با برد دو تا ۶۹ کیلومتر شلیک کند یا به جای آن‌ها، از یک موشک زمین به زمین یا بالستیک تکتیکی از نوع او جی او-۱۴۰ (MGM-140) با حداکثر برد ۳۰۰ کیلومتر استفاده کند.

خروج نیروهای امریکایی از افغانستان و آسیب‌پذیری‌شان در برابر حملات طالبان را می‌توان به خروج نیروهای ارتش سرخ اتحاد جماهیر شوروی سابق از افغانستان حدفاصل ۲۵ ثور تا ۲۶ دلو ۱۳۶۷ تشبیه کرد.

در ماه‌های نهایی خروج ارتش سرخ از این کشور، بمب‌افکن‌های سنگین توپولف۱۶کِی (Tu-16K) و توپولف۲۲او۳ (Tu-22M3) مناطق کوهستانی‌ را که نیروهای شوروی آن‌ها را تخلیه و رها می‌کردند، به‌شدت بمباران می‌کردند تا از شبیخون مجاهدین به نیروهای در حال عقب‌نشینی روس جلوگیری کنند. حال نیروهای امریکایی ضمن استفاده از دو فروند بمب‌افکن سنگین بی-۵۲ اِچ نیروی هوایی این کشور مستقر در پایگاه العدید در قطر، از راکت‌اندازهای هیمارس برای عملیاتی مشابه استفاده خواهند کرد.

نام هیمارس (HIMARS) سامانه ام۱۴۲ در حقیقت مخفف عبارت «سامانه راکت‌انداز توپخانه‌ای با مانورپذیری بالا» است. آنچه سامانه ۱۴۲ هیمارس را مهلک کرده، راکت‌های ۲۷۷ میلیمتری هدایت دقیق توپخانه‌ای آن از نوع ام۳۱ است. این راکت‌ها با سر جنگی شدیدالانفجار به وزن۲۰۰ پوند (۹۰ کیلوگرم) و فیوزهای انفجاری با قابلیت انفجار، به محض برخورد به هدف (فیوز تماسی)، پیش از برخورد (فیوز مجاورتی) و یا چند ثانیه پس از برخورد (فیوز تاخیری)، با استفاده از سامانه هدایتی اینرسی تقویت می‌شوند و با موقعیت‌نمای جهانی (جی‌پی‌اس) می‌توانند یک هدف شامل یک ساختمان کوچک را در منطقه شهری و روستایی مورد هدف قرار دهد؛ بی‌آن‌ که به خانه‌های اطراف آن آسیب بزند و غیرنظامیان را به قتل برساند.

از آنجا که از این سامانه عمدتا برای هدف قرار دادن طالبان در مناطق شهری و روستایی استفاده می‌شد، نیروهای ارتش و گارد تفنگداران دریایی امریکا از راکت‌های هدایت دقیق ام۳۱ در این حملات استفاده کردند تا از تلفات ناخواسته غیرنظامیان و آسیب به اماکن مسکونی آن‌ها جلوگیری شود.

حالا سامانه‌های هیمارس بار دیگر به افغانستان بازگشته‌اند؛ سامانه‌هایی که می‌توانند جایگزین توپخانه ارتش امریکا، پس از خروج از افغانستان، باشند و از نیروهای زمینی و هوایی ارتش امریکا و همچنین تفنگداران دریایی، در برابر حملات طالبان محافظت کنند. هر کدام از این راکت‌اندازها می‌توانند جای خالی مجموعه‌ای از توپ‌های کششی و خودکششی ارتش امریکا و همچنین تعداد زیادی از راکت اندازها و سامانه‌های راکت انداز سبک، را پر کنند.

آریاتودی – بخش نظامی

Print Friendly, PDF & Email