دقیقا در بحبوحه اولین سالگرد امضای توافق صلح میان دولت امریکا و گروه طالبان، زلمی خلیل‌زاد نماینده ویژه این کشور در روند صلح افغانستان، بار دیگر سلسله سفر‌هایی را برای آن چه دولت امریکا، آغاز یک صلح پایدار در افغانستان و برقراری آتش‌بس دایمی خوانده، به کشور‌های منطقه شروع کرده است.

به گزارش بخش سیاست آریاتودی؛ سفر آقای خلیل‌زاد درست در زمانی صورت می‌گیرد که مذاکرات ظاهرا به بن‌بست خورده است. پس از یک وقفه طولانی‌مدت بیش از یک ماه، تازه هفته گذشته تیم‌های مذاکره‌کننده با همدیگر ملاقات کردند. ولی این دیدار‌ها هم هیچ کدام نتیجه ملموسی برای روند صلح به بار نیاورد. دولت افغانستان به این باور است که طالبان هیچ انگیزه‌ای برای پیشبرد مذاکرات صلح ندارد.

تنها دلیلی که طالبان هنوز سر میز مذاکره حاضرند، حفظ ظاهر تعهد این گروه به توافق صلح است. ورنه گزارش‌هایی وجود دارد که فرماندهان طالبان در جبهه‌های جنگ، به همدیگر نوید فتح سراسر افغانستان را داده‌اند. به همین دلیل طالبان دوست ندارند تا توافق صلح از سوی امریکا بازبینی شود. زیرا آنان به خوبی واقف‌اند که بازبینی توافق صلح، عدم التزام طالبان به این توافق را هویدا می‌کند.

اما گزارشی که دولت امریکا به کنگره این کشور ارایه داده است؛ حاکی از آن است که توافق صلح طالبان را جسور‌تر کرده است و آنان مذاکرات صلح را به عنوان پوششی برای تداوم جنگ و تصرف سراسر افغانستان می‌دانند.

این مسایل باعث شده است تا باور در مورد نتیجه‌بخشی مذاکرات صلح در میان هر دو طرف جنگ ضعیف شود.

به همین دلیل به نظر می‌رسد که آقای خلیل‌زاد به منطقه سفر کرده است تا جلو شکست قطعی روند مذاکرات صلح را بگیرد. مسلما آقای خلیل‌زاد در سفر به کشور‌های منطقه، رهبران این کشور‌ها را مجاب خواهد کرد تا از حمایت ضمنی طالبان نیز دست بردارند.

زیرا طالبان تنها زمانی به میز مذاکره بر خواهد گشت که باور خود را در مورد سقوط دولت افغانستان از طریق زور از دست داده باشد. به این ترتیب شاید این سفر آقای خلیل‌زاد آخرین سفر وی به منطقه برای حل بحران افغانستان باشد. پس از این یا طالبان و دولت با صداقت بیشتر به مذاکرات خواهند پیوست یا جنگ با شدت و حدت بیش از گذشته، بخش دیگری از این کشور را خاکستر خواهد کرد.

آریاتودی – بخش دیدگاه و تحلیل/ نسیمه تابش

Print Friendly, PDF & Email