بیست سال پیش در چنین روزی، یعنی در ۳۱ دسمبر سال ۱۹۹۹ میلیون‌ها شهروند روسیه هرگز انتظار آن را نداشتند که سال جدید را با رییس جمهوری جدید آغاز کنند؛ اما سرنوشت سیاسی این کشور یک‌ شبه تغییر کرد.

“بوریس یلتسین”، رییس جمهوری که از مجریان فاز نهایی تغییر رژیم و فروپاشی حکومت کمونیستی در روزهای پایانی سال ۱۹۹۱ بود، در جریان ایراد سخنرانی سال جدید، استعفای خود را اعلام کرد و گفت: ” قدرت را ترک می کنم، هر کاری که می توانستم انجام داده ام”.

در آن زمان “بوریس یلتسین” بسیار بیمار بود و اطرافیان او به خوبی این را درک کرده بودند که صبر کردن تا پایان دوره ریاست جمهوری او، کاری بسیار پرخطر است و لازم است که کرملین هرچه سریعتر به فکر جانشینی برای آقای یلتسین باشد.

جانشین بوریس یلتسین خیلی زودتر انتخاب شده بود؛ در واقع در ماه اگست، زمانی که ولادیمیر پوتین به مقام نخست وزیری روسیه منصوب شد.

زمان اعلام پایان ریاست جمهوری یلتسین نیز با دقت انتخاب شد. آغاز سال جدید میلادی؛ زمانی که تقریبا همه مردم در حال تماشای تلویزیون هستند و از برنامه های شاد کمیدی و موسیقی لذت می برند و انتظار شنیدن سخنرانی سالانه رییس جمهور را دارند.

آن شب، شبی خاص بود. بوریس یلتسین پیر و خسته که به نوشیدن بیش از حد مشروبات الکلی شهرت داشت؛ خداحافظی کرد و ولادیمیر پوتین، جوان و پرانرژی تنها لحظاتی قبل از زده شدن زنگ ساعت نیمه‌شب، آغاز هزاره جدیدی را به مردم روسیه تبریک گفت.

“سرگی استانکوویچ”، مشاور سیاسی بوریس یلتسین می گوید: ” چنین انتقال قدرت دراماتیکی آنهم در آستانه سال جدید، مطمئنا تضمینی برای جلوگیری از عملی شدن هرگونه سناریوی غیرمنتظره و تمایل برای پرکردن خلای بوجود آمده در قدرت محسوب می شد. در آن زمان کمونیست‌ها و پوپولیست‌ها خیلی قوی بودند و می توانستند با سنگ‌اندازی در روند انتقال قدرت، یک بحران سیاسی جدی بوجود آورند”.

این مرد پس از دو دهه، هنوز قدرتمندترین سیاست مدار جهان معرفی می شود

 

به این ترتیب؛ ولادیمیر پوتین، عضو سرویس اطلاعاتی و امنیتی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی “کا گ‌ ب” و رییس پیشین اداره اطلاعات و امنیت روسیه موسوم به “اف ‌اس ‌بی” زمام امور را در فدراسیون روسیه در هزاره جدید در دست گرفت.

او کارش را به عنوان رییس جمهور موقت آغاز کرد و در انتخاباتی که در ماه مارچ سال ۲۰۰۰ برگزار شد نیز به پیروزی رسید و قدرتش را تحکیم کرد.

بیست سال بعد و در چنین تاریخی؛ یکی از کلماتی که آقای پوتین همچنان در زمان توصیف وضعیت روسیه با افتخار از آن استفاده می کند، “ثبات” است. این در حالی است که مخالفان او کلمه دیگری را محور شعارهایشان قرار داده اند: “رکود”.

اما یک چیز روشن است: در سال ۱۹۹۹میلادی کلمه‌ای که بیش از هرچیزی در روسیه شنیده می شد کلمه “عدم قطعیت” بود.

“سرگی استانکوویچ”، مشاور سیاسی بوریس یلتسین می گوید: ” در سال ۱۹۹۸ کشور روزهایی بحرانی را سپری می کرد. اوضاع اقتصادی به‌ شدت به هم ریخته بود. دولت عملا سقوط کرده بود و الیگارشی روسیه بار دیگر قدرت را به دست می‌گرفت و تلاش داشت هر آنچه را ممکن است در کنترل خود درآورد. اعتصاب معدنچیان همچنان ادامه داشت. آنها به مسکو آمده بودند و همه اینها نشان می داد که دولت ضعیف است و خطر یک بی ثباتی جدی کشور را تهدید می کند”.

ولادیمیر پوتین تا سال ۲۰۲۴ رییس جمهوری روسیه خواهد بود و بر اساس قانون، این دوره باید آخرین دوره ریاست جمهوری متوالی او باشد. حال پرسش اساسی این است که چه کسی جانشین او خواهد شد؟ آیا سناریوی مشهور پوتین –مدویدوف بار دیگر اجرا خواهد شد. قدرتمندترین سیاستمدار روسیه هرگز به این سوال پاسخی نداده است.

منبع: یورونیوز

آریاتودی – بخش دیدگاه و تحلیل

Print Friendly, PDF & Email