باستان‌شناسان می‌گویند در رخدادی نادر دی‌ان‌ای باستانی را در بقایای دختر نوجوانی که ۷ هزار و ۲۰۰ سال پیش در اندونزی می‌زیسته است، تشخیص داده‌اند.

به گزارش بخش اجتماعی آریاتودی؛ پژوهشگران توانسته‌اند دی‌ان‌ای سالم را از قسمتی کوچک در استخوان گیجگاهی اسکلت استخراج کنند. بقایای این اسکلت پیشتر در غار لینگ پنینگ در جزیره سولاسی اندونزی یافت شده بود.

پروفسور آدام بروم، استاد دانشگاه گریفیت در ایالت کوئینزلند استرالیا، که هدایت این تحقیق را برعهده داشته است می‌گوید که دستیابی به دی‌ان‌ای سالم یک پدیده نادر به شمار می‌رود چرا که معمولا «مناطق گرمسیری و مرطوب باعث از بین رفتن دی‌ان‌ای موجود در استخوان‌ها و دندان‌های انسان‌های باستانی می‌شود.»

تا کنون تنها یک یا دو اسکلت متعلق به دوره پیش از دوران نوسنگی در زیستگاه آن‌ها در جنوب شرقی آسیا به دست آمده که دی‌ان‌ای باستانی‌ سالمی داشته‌اند.

دانشمندان می‌گویند تجزیه و تحلیل دی‌ان‌ای‌های باستانی می‌تواند درک ما را از سال‌های ابتدایی حیات بشر متحول کند چرا که با کمک آن‌ها می‌توان تنوع ژنتیکی انسان‌های باستانی، سیر حرکت و تاریخچه جوامع آنان را به دست آورد.

پژوهشگران این دختر نوجوان ۷۲۰۰ ساله را که «بسه» نامگذاری شده، به دلیل سالم بودن دی‌ان‌ای‌اش «فسیل ژنتیکی» توصیف کرده‌اند.

محققان می‌گویند توالی ژنتیکی او نشان داده است که دارای سابقه اجدادی منحصر به فرد بوده و نسل‌اش نه به انسان شناخته ‌شده در دنیای باستان می‌رسد و نه هیچیک از انسان‌هایی که امروزه زندگی می‌کنند از نسل او هستند.

مطالعه بر روی دی‌ان‌ای این دختر نوجوان نشان می‌دهد ترکیب ژنتیکی او چیزی شبیه به بومیان استرالیایی امروزی و ساکنان گینه نو و جزایر غربی اقیانوس آرام است.

تقریبا نیمی از ترکیب ژنتیکی بسه شبیه بومیان استرالیایی امروزی و افرادی از گینه نو و جزایر غربی اقیانوس آرام است. آنچه اما دانشمندان را تعجب‌زده کرده، اشتراک ژنوم او با ساکنان نخستین شرق آسیا است.

پروفسور بروم در این‌باره می‌گوید: «تصور می‌شود اولین باری که انسان‌هایی با اصالت آسیایی از ناحیه تایوان وارد منطقه والاسان شده‌ باشند، حدود ۳ تا ۴ هزار سال پیش باشد. اما اگر رد ژن انسان‌هایی با نسب آسیایی در انسان‌های جوامع موسوم به «شکارچی-گردآورنده» کشف شود، آن وقت می‌توانیم تاریخ حضور آنان را در این منطقه را هزاران سال عقب‌تر ببریم.»

پژوهشگران می‌گویند بقایای جسد کشف شده متعلق به دختر نوجوانی بوده که به هنگام دفن حدود ۱۷ تا ۱۸ سال سن داشته است. در کنار بقایای او ابزار سنگی ماقبل تاریخ و صدف قرمز دیده شده و همچنین قبر او نیز حاوی شماری استخوان‌های حیوانات وحشی شکارشده بوده است.

نتایج مطالعات تازه باستان‌شناسان در نشریه علمی «نیچر» منتشر شده است.

آریاتودی – بخش اجتماعی

Print Friendly, PDF & Email