به نقل از سی‌جی‌تی‌ان، مو یان جمعه هفته پیش نخستین کتابش را پس از دریافت جایزه نوبل ادبیات در سال ۲۰۱۲ به بازار فرستاد.

این کتاب که عنوانش «شکوفایی دیرهنگام» است، مجموعه‌ای است از ۱۲ داستان بلند که ۱۲ ماجرای واقع‌گرایانه یا پوچ‌انگارانه را از قرن پیش تا امروز، در دهکده‌های چین روایت می‌کند.

۱۰ سال پس از انتشار آخرین کتاب وی یعنی «قورباغه»، مو یان همچنان بر مردم معمولی سرزمینش تمرکز کرده و تلاش دارد تا تغییرات حاصل شده در گذر زمان را در این داستان‌ها ارایه کند.

این کتاب که با آثار قبلی وی کاملاً متفاوت است، برای نخستین بار تصویری از مردم امروز را ارایه کرده که می‌دانند اینترنت چگونه کار می‌کند یا چگونه با فروش شایعه می‌توان پول درآورد. وی در کتابش نوشته است: «در زندگی واقعی، ۱۰ هزار نفر ممکن است یک کاری بکنند، اما در اینترنت، تنها ۱۰۰ نفر کافی هستند تا یک جریان به راه بیندازند».

مو خودش را هم در این کتاب وارد کرده و با استفاده از راوی اول شخص از زندگی خودش پس از دریافت جایزه نوبل نوشته است.

مو یان برنده نوبل در این کتاب درمی‌یابد که شهر زادگاهش به یک نقطه پرطرفدار بدل شده زیرا او ناگهان به شهرت رسید و حتی یک استودیوی فیلمسازی نیز به نام کتاب پرفروشش «ذرت سرخ» شده است. در ضمن بسیاری از مردم از چین و دیگر نقاط دنیا برای دیدن او می‌آیند.

این کتاب مرزهای زندگی واقعی و جهان داستانی را درمی‌نوردد، به ویژه در جاهایی که نویسنده چنین می‌خواهد. او توضیح می‌دهد که: مو یان در این کتاب یک من دیگر است. او هر کاری را که به وی امر کنم انجام می‌دهد و نمی‌تواند خودش تصمیمی بگیرد. من مشاهده‌گر و ثبت کننده فرایند تعامل «مو» با مردم هستم.

مو یان پس از دریافت نوبل به چهره سرشناسی بدل شد و از اکتبر ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۶ او حداقل به ۳۴ شهر دنیا سفر کرد و در ۲۶ کنفرانس حضور یافت و ۱۸ سخنرانی داشت و ده‌ها هزار امضا به هوادارانش داد. وی سال ۲۰۱۳ آنقدر سرش شلوغ بود که حتی نتوانست یک کتاب بخواند.

اما او همچنان خودش را به عنوان یک نویسنده می‌شناسد و ماموریتش را کتاب نوشتن می‌داند و می‌گوید: به عنوان یک نویسنده هر کاری که شما انجام دهید می‌تواند موادی برای الهام گرفتن برای نویسندگی باشد. من در هشت سال اخیر مشغول آماده شدن برای نوشتن بوده‌ام.

منبع: مهر

آریاتودی – بخش ادبیات

Print Friendly, PDF & Email